Terugkeerpremie WGA


Het ministerie van Sociale Zaken & Werkgelegenheid heeft geconstateerd dat er op de WGA-markt geen sprake is van een gelijk speelveld. Werkgevers die eigenrisicodrager zijn kunnen met achterlating van de WGA-last bij de private verzekeraar terugkeren in de publieke verzekering (van het UWV). Daar gaan zij vervolgens de minimumpremie betalen omdat er geen schadelast is die toegerekend kan worden. Omdat de publieke premie ook nog met een vertraging van twee jaar wordt vastgesteld (de zogenaamde T-2) en een WGA uitkering een wachttijd van twee jaar kent, duurt de periode van minimumpremie maar liefst vier jaar. Als een werkgever publiek verzekerd is en schade heeft, dan is het niet aantrekkelijk om eigenrisicodrager te worden. De WGA-schade vormt uitlooprisico voor de werkgever en dat risico weegt doorgaans niet op tegen de voordelen van de private WGA-verzekering. Overigens ligt het er wel aan of er sprake is van een kleine, middelgrote of grote werkgever. Alleen grote werkgevers betalen hun uitlooprisico volledig zelf. Voor kleine werkgevers wordt eventuele uitloopschade sectoraal gefinancierd en middelgrote werkgevers betalen de schade deels zelf en het resterende deel door de sector.

De hierboven geschetste zaken zorgen ervoor dat de WGA-markt op slot zit. Voor grote en middelgrote werkgevers is het niet interessant om WGA-eigenrisicodrager te worden en als zij dat wel zijn is het vaak interessant om terug te keren naar de publieke verzekering. Asscher schiet de private verzekeraars te hulp.

Gelijk met de samenvoeging van WGA-flex- en WGA-vast risico's wil Asscher per 2017 de volgende wijzigingen doorvoeren:

  1. De premie voor (middel)grote werkgevers die na een periode eigenrisicodragen terugkeren naar het UWV wordt gebaseerd op alle historische WGA-lasten, dat wil zeggen de WGA-lasten die zijn ontstaan tijdens publieke verzekering bij het UWV én tijdens eigenrisicodragerschap. De publieke premie wordt zo beter vergelijkbaar met de premiestelling bij private verzekeraars.
  2. De financieringswijze van de zogenoemde staartlasten van (middel)grote werkgevers die na een periode van publieke verzekering voor het WGA-risico kiezen voor eigenrisicodragerschap WGA wordt aangepast. De afbakening van het eigenrisico wordt zo vorm gegeven dat hier geen staartlasten van werkgevers (ongeacht hun grootte) meer onder vallen.

 

 

Relevante artikelen

  • Muis over: Toont verwante wiki's.
  • Dubbelklik: Ga naar de wiki.
  • Blauw: Beschikbaar na inloggen.
  • Groen: Maakt deel uit van jouw abonnement of een cursus die jij volgt.
  • Rood: Maakt geen deel uit van jouw abonnement of een cursus die jij volgt.